Hoe ‘gelijk willen hebben’ de ander kan ‘ontmenselijken’.
Het heeft vast aan de stand van de planeten gelegen, maar de afgelopen periode was zo geladen met negatieve energie. In mijn omgeving buitelden mensen over elkaar heen met oordelen, meningen en aannames over van alles en nog wat. Zelf verzeilde ik ook in een situatie waarin de ander mij wilde overtuigen van haar gelijk hoe ik mijn woorden bedoeld had. Los van of ik ze ook gezegd zou hebben, laat staan geschreven of met die negatieve intentie bedoeld had.
Pingpongen
We kennen het allemaal wel. Voor je het weet ga je je eigen gelijk verdedigen in plaats van jouw gelijk als mogelijke optie naar voren brengen. We vervallen dan al snel in een patroon van actie en reactie waar we lastig uit kunnen stappen. Als een pingpongspel: wie de laatste slag maakt (lees woord) heeft gewonnen. Maar wat is er dan eigenlijk gewonnen?
De ander blijven zien als mens
Soms kunnen mensen in jouw ogen verkeerde dingen doen of rare dingen zeggen. Met vallen en opstaan heb ik geleerd om niet de persoon daarop af te wijzen, maar feedback te geven op zijn of haar gedrag en manier van communiceren en denken.
Maar bij Ubuntu gaat het nog een stap dieper namelijk het aspect van verbondenheid en mede-menselijkheid. Want waar leg je de nadruk op? Op het door jou afgewezen gedrag, en manieren van denken van die ander? Of weet je je aandacht te richten op de mens achter het gedrag en blijf je die vanuit menselijkheid benaderen en niet als een dilemma of probleem? Volgens Nelson Mandela kan Ubuntu daarbij een onuitputtelijke bron van medemenselijkheid voor ons zijn.
Als het klopt dat alles waar je in je hart en mind aandacht aan geeft groeit, is het wijs je bewust te worden hoe je denkt en voelt. En wat wil je dat groeit: Je eigen gelijk of medemenselijkheid?
Ik hoop dat je antwoord het laatste is. Maar is dat wel reëel?
Medemenselijkheid ontwikkelen
Moet je met elk mens kunnen omgaan? Op een mooie manier probeert de Vlaamse psychiater Dirk de Wachter deze vraag te beantwoorden in dit interview .
Medemenselijkheid begint bij jezelf door bewust de ander als mens te blijven zien. Dit helpt je de verbinding te maken met de ander en de wil die ander proberen te begrijpen. Door verbinding en begrip kun je misschien de waarde van die persoon herkennen en zelfs waarderen. Waardoor je vanuit een dieper besef de ander met (een beetje meer) mededogen en respect tegemoet kan treden.
Verschil mag er dan nog steeds zijn, maar het is een verschil vanuit verbondenheid en menselijkheid. En dan kan verschil ons veel leren. In deze tijd van verwarring, agressie, uitsluiting en polarisatie meer dan welkom lijkt mij.
Waar ga jij voor?